Dalgaların birbiriyle ağır mücadele verdiği yerde,
Bir fani gelir Dünya'nın karmaşasının içine.
Soğuk ile sıcağı, ölüm ile yaşamı tatmış ve tadacak olan,
Dünya on kere de dönse özgürce etrafında uçamayacak,
Bir insan kulu geldi Dünyaya.
Hafifçe dalgalanan bayrağın altında,
Duvarları, Uludağ'a ulaşan bir kalede,
İlim, irfan ve sanat doğdu bir faninin içinde.
Ama bu doğum, her zamanki gibi, ölümü de getirdi.
Hak, adalet, eşitlik ve en önemlisi,
Umudun ölümü oldu çorak topraklarda.
Yıllar geçtikçe kış geldi faninin yüzüne,
Buruşmuş hatları arasında kar tanecikleri,
Dolaşıyor istemsizce.
Yüzü kızarıyor soğuktan fikirleri, düşünceleri gibi,
Ölümün pençeleri yavaştan okşuyor kar beyazı saçlarını.
Ama faninin gözlerinde her şeye rağmen,
Aynı zeytin fidanları gibi bir çocuksuluk,
Topraktaki karınca gibi bir azim,
Ve de çocukların geleceği gibi bi umut var hala.
Ama dostlar unutmayın,
Dünyadaki karanlıkla umudun savaşına karşı,
Haksız ile haklının mücadelesine karşı,
Benim, sizin ve onun hayatı,
Lafı güzaf.
Ta ki Dünya düzelene kadar.
Yorumlar
Yorum Gönder