Karanlık içinde bir gölgeyim adeta,
Gözükmem o kadar imkansız ki,
Keman tellerinde kaybolan notalar bile
Daha bellidir şeytanın elinde.
Ufak ufak sesler çıkıyor,
Hafifçe bir ışık süzmesi,
İçeriye dalıyor ikili takım.
Ta ki gözlerimi kapayıncaya dek.
Son ritüelimdir bu,
Bırakmam gerekiyor düşünmeyi,
Çünkü zarar veriyor bedenime,
Kalbime ve aşkıma ve hatta kaderime.
O yüzdendir ki son yazım olsun istiyorum.
Ama nasıl keman sesi gitmiyorsa bu diyardan,
Benim yazılarımda gitmeyeceğinden,
Vazgeçiyorum ve yazıyorum,
Aklımdan geçenleri.
- Sertaç Bahadır Afşari
Yorumlar
Yorum Gönder