Gece Yalnızlığı

Uzun geceleri izlerdim,

Sevdam kadar karanlık.

Seni umutsuzlukla beklerdim,

Umut olduğunda kurbanlık.

Sensizlik sarmışken etrafımı,

Dokunamazken uzun saçlarına,

Çanları çalarken kalbimdeki savaşın,

Geçemezken içimdeki acıyı,

Sevmekten uzaklaşamazken seni

 Kurbanlık umudu vururken

Kafiyelerimden uzaklaşarak,

Seni ararken kara sevdamdan kara gecede,

Yavaş yavaş uyanırken,

Bu yapay rüyadan.

Ab-ı hayatı sana ruhumdan içirmişken,

İzledim uzun Azrail’in yolunu.

İzledim, izledim, sustum.

Zaten bağırsam da duyamazdı

Ne Tanrı ne melekler ne de sen

Bu uzun kanlı gecede

Kalbimdeki gecede.

Ölümün sessizliğinde…

Râşid Kemal